Het meten van primitieve accumulatie: Een informatie-theoretische benadering van kapitalistische inlijving in PIK2, Indonesië

Measuring Primitive Accumulation: An Information-Theoretic Approach to Capitalist Enclosure in PIK2, Indonesia

March 14, 2026

Auteurs: Sandy Hardian Susanto Herho, Alfita Puspa Handayani, Karina Aprilia Sujatmiko, Faruq Khadami, Iwan Pramesti Anwar

cs.AI

Samenvatting

Grootschalige landinname voor speculatieve megaprojecten vormt een niet-evenwichtig ruimtelijk proces waarvan de snelheid, topologie en onomkeerbaarheid slecht gekwantificeerd blijven. Wij bestuderen het kustmegaproject Pantai Indah Kapuk 2 (PIK2) ten noorden van Jakarta, Indonesië, met behulp van acht jaar (2017–2024) Sentinel-2 landgebruik-/landbedekkingsdata (LULC) met een resolutie van 10 meter. Het landschap wordt geprojecteerd op een Marxiaanse waarschijnlijkheidssimplex die terrestrische pixels verdeelt in fracties van Gemeenschappelijk, Agrarisch en Kapitaal. Fisher-Rao (FR) geodesische afstanden op deze simplex identificeren een transformatiepuls van 0,405 rad/jaar tijdens 2019–2020, wat samenvalt met grote bouwactiviteit. Analyse met absorberende Markov-ketens levert verwachte absorptietijden op in de bebouwde omgeving van 46,0 jaar voor bouwland en 38,1 jaar voor boomdekking, met een gezamenlijk zelfbehoudspercentage van het bebouwde gebied van 96,4%. Percolatieanalyse toont aan dat een gigantische verbonden component die 89–95% van alle bebouwde pixels bevat, persistent is bij bezettingskansen p in [0,096, 0,162], ver onder de drempelwaarde voor willekeurige percolatie p_c ≈ 0,593, wat wijst op geplande in plaats van stochastische ruimtelijke groei. De fractale dimensie van de stedelijke grens, bepaald met box-counting, neemt toe van d_f = 1,316 naar 1,397, in overeenstemming met een toenemend onregelmatige frontier-expansie. Deze resultaten suggereren dat informatie-geometrische en statistisch-mechanische instrumenten de kinematische en topologische kenmerken van kapitalistische ruimtelijke accumulatie met kwantitatieve precisie kunnen karakteriseren.

English

Large-scale land enclosure for speculative mega-development constitutes a non-equilibrium spatial process whose velocity, topology, and irreversibility remain poorly quantified. We study the Pantai Indah Kapuk 2 (PIK2) coastal mega-development north of Jakarta, Indonesia, using eight years (2017--2024) of Sentinel-2 land-use/land-cover (LULC) data at 10-meter resolution. The landscape is projected onto a Marxian probability simplex partitioning terrestrial pixels into Commons, Agrarian, and Capital fractions. Fisher-Rao (FR) geodesic distances on this simplex identify a transformation pulse of 0.405~rad/yr during 2019--2020, coinciding with major construction activity. Absorbing Markov chain analysis yields expected absorption times into the built environment of 46.0~years for cropland and 38.1~years for tree cover, with a pooled built-area self-retention rate of 96.4%. Percolation analysis reveals that a giant connected component containing 89--95% of all built pixels persists at occupation probabilities p in [0.096, 0.162], far below the random percolation threshold p_c approx 0.593, indicating planned rather than stochastic spatial growth. The box-counting fractal dimension of the urban boundary increases from d_f = 1.316 to 1.397, consistent with increasingly irregular frontier expansion. These results suggest that information-geometric and statistical-mechanical tools can characterize the kinematic and topological signatures of capitalist spatial accumulation with quantitative precision.